Cuba

01/10 – DAG 25
De reis zit erop. In Frankfurt hebben we uiteindelijk maar enkele uren moeten wachten omdat we een vlucht vroeger konden pakken. Jochei!

De Cuba-reis was dé máx. Als afsluiter van deze reisblog een overzicht van enkele hoogtepunten in willekeurige volgorde:
• De trekking in de Sierra Maestra;
• Viñales: na een lekke band op de camion met een bende tierende, dansende, zingende Cubaanse boshakkers in de gietende regen;
• Baracoa: het onweer 's avonds;
• Baracoa: lekke band laten herstellen bij Hector;
• De diverse contacten met Cubaanse locals, in het Spaans;
• Santa Clara: mausoleum Ché Guevara;
• Havana.

30/09 – DAG 24
Vandaag vertrekken we terug richting België. Het belooft een lange trip, met vele uren wachten, te worden. Op dit moment is het bijna 13u30 en zijn we net aangekomen op de luchthaven van Varadero. Onze vlucht naar Frankfurt is voorzien voor 16u40. Dat betekent dus weeral 3u wachten. Vanmorgen vlak voor de taxirit kregen we al te horen dat we op de luchthaven van Frankfurt ook al 5u extra zullen moeten wachten.
Op de luchthaven van Varadero hebben ze trouwens heel wat gevoel voor humor. Tijdens het inchecken wekte het spellen van de code van onze nationale luchthaven (BRU) blijkbaar enige hilariteit op. B-R-U leek voor hen op “burro”, wat zoveel als “ezel” betekent in het Spaans. Haha!

29/09 – DAG 23

Vandaag begonnen we met een bezoekje aan het Museo del Ron. Na de middag was het Museo de la Revolución aan de beurt: daar wordt het hele verhaal van de revolutie nog eens uit de doeken gedaan. In het park achter het museum kan je de Granma van dichterbij bekijken, De Granma is de boot waarin Fidel en maats vanuit Mexico naar Cuba voeren om de revolutie te starten.
Na de 'inspanning' (musea), de ontspanning: nabij het Parque Central heb ik mijn beste Spaans bovengehaald om met een Cubaan te socializen. Doel: tegen een zacht prijsje aan de betere rum geraken. Uiteindelijk heeft de vriendelijke man in kwestie me toch aan een fles Decano en Bocoy kunnen helpen.
Enkele van de groep hadden een ander programma, D en D waren bijvoorbeeld naar het Museo Nacional de Bellas Artes en vertelden achteraf dat ze Kevin Spacey, o.a. bekend van American Beauty, gespot hadden!
In de vooravond met zijn allen de boot op naar Casablanca, na Regla enkele dagen terug het 2de stadsdeel waar we per boot naartoe gaan. Casablanca is vooral bekend om zijn witte, marmeren Christus beeld. Als afsluiter bezochten we nog Fortaleza de San Carlos de la Cabaña. In dit fort vindt elke avond een ceremonie met kanonschot plaats.
Na de ceremonie zijn we per taxi naar een chinees restaurant gereden, om ons laatste avondmaal op Cubaanse bodem te nuttigen.

Ah ja, vandaag was het blijkbaar een nationale feestdag in Cuba, de 40ste verjaardag van het CDR (Comite de Defensas de la Revolución). De straten van Havana waren versierd met slingers en Cubaanse vlaggetjes en heel de dag waren er activiteiten en feestjes in de stad. 's Avonds was er ook een feestje bij ons in de buurt. Heel leuk, maar om 3u 's nachts toch maar besloten om terug naar de casa te gaan en te gaan inpakken...

28/09 – DAG 22
Vandaag stond er een fietstocht op het programma. Voor de derde keer fietsen gehuurd, en voor de derde keer fietsproblemen dus (deze keer geblokkeerd wiel, spectaculaire ontplofte en uiteindelijk platte band, …). Onderweg hebben we op een lokaal marktje wat fruit en brood gekocht, om er ons verderop in het Parque John Lennon aan te vergrijpen. In dit park staat (of zit beter gezegd) een standbeeld van John Lennon. Het beeld werd door Fidel Castro persoonlijk onthuld in december 2000. De muziek van de Beatles werd in de jaren 60 eerst geband wegens te decadent. Maar doordat Lennon zich steeds meer en meer verzette tegen de Amerikaanse inmenging in ondermeer Vietnam, werd hij al snel een held onder de Cubaanse muzikanten. De bril van het Lennon-beeld werd al meermaals gestolen. Daarom houdt nu een speciaal aangestelde bewaker het beeld in het oog. Wanneer je met Lennon op de foto wil, komt de bewaker eerst zijn bril terug opzetten!

De volgende halte was de Necrópolis Cristobal Colón, de Havaanse Père La Chaise zeg maar. Een enorm kerkhof met prachtige grafmonumenten. Wat verderop bezochten we nog de Plaza de la Revolución, met aan de ene kant Memorial José Martí en aan de andere kant het bekende Ché Guevara kunstwerk (met de slogan “Hasta victoria siempre”) aan de gevel van het Ministerio Interior (het Ministerie van Binnenlandse Zaken). Het is op dit groot plein dat Fidel, maar ook anderen, waaronder paus Johannes-Paulus II, 1,2 miljoen Cubanen toespraken.

Aangezien we toch in de Chinese wijk logeren, zijn we 's avonds nog iets bij één van de plaatselijke chinezen gaan eten: énorm lekker, superveel, maar wel voor 8 CUC in 't zak gezet. Daarna zijn we nog iets gaan drinken op de Plaza Vieja.

27/09 – DAG 21
Vandaag moest Regla, een buitenwijk bereikbaar met een overzetbootje, eraan geloven. Voor we de overzetboot opmochten, moesten we eerst nog een strenge veiligheidscontrole passeren. Na een aanslag enkele jaren terug nemen ze hier blijkbaar geen risico’s meer. Regla is helemaal niet toeristisch. Je hebt er een prachtig zicht op de skyline van Havana en ook de pittoreske Iglesia de Nuestra Señora de Regla is een bezoekje waard. In deze kerk vind je een zwarte Madonna met blank kind.

's Namiddags hebben we de sigarenfabriek van Partegas, vlak achter het Capitolia, bezocht. Eerst zagen we hoe de tabaksbladeren gestript en gesorteerd werden. De vrijgekomen ammoniak, was, voor ons althans, amper te harden. Wat verder werden de sigaren gerold. Sommige van de sigarenrollers verkochten sigaren in het zwart. Hierbij riskeren ze hun job, maar blijkbaar is het wel lucratief genoeg voor hen om het erop te wagen.

In de namiddag op het gemak door de stad geslenterd, en een bezoekje gebracht aan het marktje van gisteren om mijn eerste souvenirs te kopen: een baseball knuppel, clave stokjes en 'Ché t-shirt'.
's Avonds volgde nog een bezoekje aan de cinema. We zijn 'The Last Legion' gaan zien, een kutfilm, maar de reacties van de Cubanen waren enorm grappig.

26/09 – DAG 20
Vanmorgen, na een tochtje van 5u per taxi, aangekomen in de hoofdstad van Cuba: Havana. Havana zal de laatste etappe van onze Cuba-reis zijn.

Onze casa bevindt zich in el barrio chino, de chinese wijk, en vlakbij het Capitolia. Middagmalen deden we in Monserrate Bar, een café-restaurant in de Avenida de Bélgica. Daarna leidde een stadswandeling ons langs het Capitolia, Museo de la Revolución, de Iglesia del Santo Angel Custodio, een marktje waar ze massa's souvenirs verkochten, el Castillo de la Real Fuerza, een boekenmarkt op de Plaza de Armas, de Iglesia y Monasterio de San Francisco de Asís, Coche Mambí en de Plaza Vieja.

Avondeten deden we op de Plaza de la Catedral, in het aanschijns van de Catedral de San Cristóbal de la Habana. De kathedraal van Havana, gedomineerd door twee ongelijke torens, is één van de oudste van Amerika.

25/09 – DAG 19
Met een 6-tal mensen van de groep hebben we vandaag enkele fietsen gehuurd en naar Gran Caverna de Santo Tomás gefietst, een tochtje van zo'n 17 km. De rest reed er met een oldtimer naartoe. In totaal zou mijn ketting er ongeveer een 3-tal keer afvallen. Na een 4-tal km hebben we even een bezoekje gebracht aan Mural de la Prehistoria. Deze rotswand toont een 120 m lange schildering van Leovigildo González Morillo. 15 mensen hebben er sinds 1961 5 jaar lang aan gewerkt om het te voltooien. De enorme slang, dinosaurussen, zeemonsters en mensen symboliseren de evolutietheorie, en leefden in deze regio in de préhistorie.

De grotten van Santo Tomás zijn de moeite om te bezoeken. Ze zijn één van Cuba's uitgebreide grotcomplexen. Er zijn ongeveer 46 km gallerijen, verdeeld over 8 niveaus. Er is geen artificieel licht in de grotten zelf, wel krijgt iedereen zo'n mijnwerkershelm met lamp. Te bewonderen in de grotten: stalagmieten, stalagtieten, ondergrondse zwembaden, interessante rotsformaties, fossielen, vleermuizen, een replica van een oude inheemse indiaanse muurschildering.

De terugweg op onze gammele mountainbikes beloofde een stuk minder zwaar te worden, maar uiteindelijk zijn we niet van pech gespaard gebleven. Bij mij alleen al weer een viertal keer de ketting eraf, en ook een platte band. Op de koop toe begon het net op die moment serieus hard te regenen. Dan maar gelift, en niet veel later werden we al opgepikt door een camion met een tiental in-gele-regenjas-gehulde, zotte, zingende, dansende maar sympathieke houthakkers erop.
’s Avonds zijn we voor de verandering eens niet op verplaatsing iets gaan drinken, maar gewoon op de terrasjes voor onze casa’s. Bananenchips en cocktails: meer moet dat niet zijn.

24/09 – DAG 18
Vandaag zijn we gaan paardrijden tussen de verschillende suikerriet-, tabaks- en bananenplantages. Mijn paard heette Camarillo, maar luisteren deed het maar af en toe. Enkele keren moesten we door plassen die bijna tot aan de romp van het paard kwamen. Stoppen deden we aan een hutje waar ze suikerriet persten tot sap en aan grotten waar je in een ondergrondse rivier kon zwemmen.

’s Avonds zijn we dan naar de enige discotheek van de streek geweest: “Disco-Bar Cueva de Viñales”. Blijkbaar hadden ze de keet voor ons speciaal geopend: we waren namelijk de enige bezoekers die avond! Ikzelf ben nog even in de dj booth gedoken om de playlist samen te stellen, jammer genoeg niet veel écht goede schijven. Maar we hebben ons goed geamuseerd, uiteraard.

23/09 – DAG 17
Deze morgen moesten we eerst nog een 5-tal uur bussen vooraleer in Viñales aan te komen. Het begint al stilaan een klassieker te worden, maar ook hier hebben we eerst een stadswandelingetje gemaakt. Ze hebben hier zelfs een botanische tuin.

's Avonds heb ik hier voor het eerst bruine bonensoep gegeten. Om het zacht uit te drukken: dit was niet echt een aanrader. Verder stond er ook nog Pargo (type visspecialiteit van de streek), bananen, frieten en bonen op het menu.
De dochter van onze casa-mensen doet ook iets informatica-gewijs en wist me te vertellen dat er een discotheek net buiten het centrum lag. Dit schijnt vooral 's zaterdags een hit te zijn. In de week zou het er een dooie boel zijn. Toch zullen we dat morgen (maandag) zelf eens gaan uitzoeken.
Vanavond zijn we met de groep nog naar een salsa optreden gaan kijken in het Centro Cultural Polo Montañez.

22/09 – DAG 16
Eerste nacht in Cienfuegos doorgebracht, ontbijten doen we in een andere casa, bij Maria. Ze was énorm in haar nopjes omdat ik Spaans sprak. Heel sympathiek en ijverig mens trouwens, die Maria.
Vandaag stond er een trip naar Rancho Luna op het programma. Een zestal mensen van de groep hebben er de kans gegrepen om een keer met dolfijnen te zwemmen. Volgens hen 1 van de hoogtepunten van de reis, mijzelf zei het niet zo veel.
Na een picknick op het strand, zijn we per taxi teruggekeerd om 's namiddags nog een beetje de stad te verkennen:
• Parque José Martí, met triomfboog ter ere van de Cubaanse onafhankelijkheid.
• Teatro Terry
Eén van Cienfuegos' bekendste gebouwen. Om hun vader te eren, lieten de zonen van de Venezolaanse industrieel Tomás Terry dit 950 zetels tellende theater bouwen. In de lobby staat een standbeeld uit Carrara marmer van de man in kwestie.
• Punta Gorda: op het einde van de Paseo del Prado met uitzicht over de baai.

's Avonds zijn we eerst even naar het straattheater gaan kijken, om daarna danceclub El Benny in te duiken. Veel show, maar al beter feestjes gekend in Cuba.